Skip to content
oktober 20, 2011 / ahartoog

Twee sessies, Twee uitersten

Vandaag (woensdag) een drukke dag: vanochtend in onze eigen sessie gepresenteerd, samen met Nynke. Behoorlijke opkomst, meer dan 30 man.

een blik in de zaal

Nynke maakte bovenstaande foto tijdens de presentatie.

Maar het hoogtepunt van de dag vond ik de Keynote Speech van Seth Bodin: wat een drive, humor en inspiratie. In deze blog wil ik het echter hebben over twee andere sessies, die voor mij twee uitersten van de stand van IT in Education in de VS weergeven:

Ik woonde de sessie bij van Eran Feigenbaum, Director of Security bij Google, met als titel “How Secure is the Google Cloud”. Een sterke opening: het antwoord breed op het scherm: “MAYBE”. vervolgens een helder en geestig betoog over hoe de zaak bij Google is georganiseerd. Bijvoorbeeld Gmail: er wordt een uptime van gmail gerealiseerd van 99,984%, en er is geen scheduled downtime. Hoe doen ze dat? Nou, eigenlijk best wel conventioneel met een OTAP-achtige aanpak. Gebruikers worden gemigreerd van het ene datacentrum naar het andere (bijvoorbeeld van de VS naar Ierland) zonder dat ze hier iets van merken, vervolgens worden de Gmail-servers gepatched en updated, getest, en worden gebruikers weer terug-gemigreerd. Probeer dat eens met een exchangeserver! Ook is het zo dat er een gedistribueerd systeem van administrators is: company-policy is dat een administrator in de Gmail-omgeving niet ook administrator mag zijn in de Google-docs omgeving. Nog een policy: data blijft altijd eigendom van de gebruiker, die gebruiker kan ten allen tijde zijn data deleten, of migreren naar een andere omgeving. Indrukwekkend is dat er een speciaal team bestaat met als enige taak er voor te zorgen dat gebruikers hun data kunnen exporteren, om zo een vendor-lockin te voorkomen. Welk IT-bedrijf kan zich permitteren een apart team te hebben dat gebruikers helpt de afgenomen diensten te beeindigen? Aan het eind van het verhaal kwam de vraag terug: “hoe veilig is de Google cloud?” maar dan iets anders geformuleerd: “Is on-premise bij uw instituut veiliger dan in de Google cloud?” met de suggestie aan het publiek om die vraag zelf eerlijk te beantwoorden.
En ach, er is vast nog wel wat op af te dingen, maar ik vond dit een mooi staaltje van techniek en van overtuigingskracht.
Dit was het ene uiterste.

Het andere uiterste kwam ik tegen in de sessie over het gebruik van E-Portfolio’s bij de School of Library and Information Sciences van San Jose University. Met droge ogen en veel overtuiging werd het verhaal verteld hoe succesvol het E-portfolio werd ingezet bij de studie. Ook een juist afgestudeerde vertelde enthousiast hoe het E-portfolio haar geholpen had haar visie op het vak en haar competenties te ontwikkelen. En waar ging het nu helemaal om: de student gebruikt de ingebakken tools zoals die zitten in het gebruikte LMS (Angel en Desire2Learn), hetgeen neerkomt op het plaatsen van documenten in een persoonlijke bibliotheek (bij Angel), en het opbouwen van een website (bij D2L). De allereerste begin voor E-portfolio’s. Het geven van feedback door docenten ging mondeling of via e-mail, waarin dan werd aangegeven op welke punten dan het portfolio zou moeten worden aangepast. Als het ging om beoordeling dan probeerden de docenten de normering “wat op elkaar af te stemmen”. Geen idee van workflow, nauwelijks structuur, elke student z’n eigen format. Als probleem werd nog gezien dat deze E-portfolio’s niet gexporteerd kunnen worden, en dat alle portfolio’s zes maanden na het afstuderen wegens gebrek aan ruimte op de server worden weggegooid. Maar hier zag men nog wel een positieve kant aan: als je dan toch wordt opgeleid als librarian, dan was het wel goed voor je ontwikkeling als je op eigen houtje zou proberen om je eigen portfolio uit het systeem te halen. Op dat moment ging voor mij als toehoorder toch even de deur dicht. Enfin, ik kan me nauwelijks voorstellen dat dit de stand van E-portfolio’s in de VS is, hoewel, deze sessie was wel uitverkoren om ook online te volgen. In Nederland zijn we toch wel een stuk verder.

Alfred

Advertenties

2 reacties

Geef een reactie
  1. Marij Veugelers / Okt 20 2011 10:37 AM

    Wat het verslag over een portfolio presentatie betreft: Ja in NL zijn we echt verder dan de USA gemiddelde portfolio implementatie. dat is ook de reden dat men graag vanuit het buitenland met de SIG SURF NL Portfolio wil(de) samenwerken. Er zijn meerdere presentaties en artikelen in (internationale) handboeken verschenen over hoe wij in NL iets aanpakken. Marij Veugelers

  2. Michel / Okt 21 2011 8:09 AM

    Alfred, was je erg onder de indruk van de droge ogen?
    Zijn de andere presentaties op Educause 2011 allemaal met natte ogen?
    Je hebt me erg nieuwsgierig gemaakt.

    Veel plezier en leergenot!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: